Фотаальбом

Сяргея Брушко

Шаноўныя сябры, на жаль не ўсе атрымалі ліст пра даты выхаду фотаальбома "ЗМЕНА", якое мы адпраўлялі донарам праекта (хутчэй за ўсё яно згубілася ў вашай папцы з спамам). Я прадублюю яго тут і дадам апісанне цяперашняга стану праекта.
Дзякуючы вашай дапамозе, цікавасці і неабыякавасці выданне унікальнага фотаальбома "ЗМЕНА" аб перабудове і першых гадах Незалежнасці Беларусі стала магчымым.
На платформе Ulej.by каманда праекта атрымала падтрымку ад 332 спонсараў і сабрала 29 680 рублёў.
Наперадзе яшчэ шмат спраў: падрыхтоўка макета кнігі, цветопробы, сігнальныя адбіткі кнігі, юрыдычныя пытанні і друк. На дадзены момант макет выдання гатовы на 90-95%. Засталася праца над перакладам тэкстаў на ангельскую мову.
Мы чакаем гатовы наклад фотаальбома бліжэй да сярэдзіны ліпеня. Калі вы не атрымлівалі ліст напрыканцы збору сродкаў праекта, але з'яўляецеся адным з донараў, то просім вас даслаць ліст на zmenaproject2019@gmail.com у якiм паведаміць найбольш зручны спосаб дастаўкі замоўленых вамі лотаў: самовываз, пошта (у гэтым выпадку напiщыце паштовы адрас), асабістая сустрэча, праз сяброў і г.д.

Рады паведаміць, што за час кампаніі праект пашырыўся і вырас да новых форм 1 лістапада 2019 года ў адной з цэнтральных галерэй Мінска пройдзе выстава фотаработ Сяргея Брушко, якая дасць магчымасць яшчэ глыбей прачуць і зразумець дух пераломнай для нашай краіны эпохі.
На выставу запрошаны ўсе спонсары праекта "Змена".
Падрабязную інфармацыю пра час і месца выставы мы вышлем бліжэй да падзеі.

Дзякуй і да сустрэчы,
Каманда праекта "Змена"
Эпоха 80−90х гадоў мінулага стагоддзя ў Усходняй Еўропе. Час пераменаў, час надзей або час разбурэння, час заняпаду — кожны характарызуе гэты перыяд па-свойму. Але ніхто не адмаўляе, што той час глабальных пераменаў паўплываў на цяперашняе палітычнае, эканамічнае, культурнае, экалагічнае становішча ва ўсім свеце. У Беларусі гэты перыяд апісаны ў кнігах Святланы Алексіевіч альбо ў фільме Дар'і Жук «Хрусталь». Але да гэтага часу не выдаваўся не адзін візуальны дакументальны праект, які паказваў бы жыццё беларускага грамадства ў часы перабудовы і першыя гады незалежнасці. Сёння наша каманда збірае такі фотаальбом, пра час вялікіх пераменаў. Пра той час, калі разбуралася адна краіна і стваралася новая.

Дзякуючы фотаздымкам Сяргея Брушко мы хочам аднавіць фарбы таго часу, нагадаць пра тыя падзеі, якія сталі забывацца. Фотакніга «Змена» сабраны з работ фотодокументалиста Сяргея Брушко, які пайшоў ад нас ў 2000 годзе. У кнігу увайшло больш 100 фотаздымкаў зробленых у перыяд з 1988 па 1993 год, якія апускаюць гледача ў той час. Чорна-белая фатаграфія з ывастранай кампазіцыяй, дзе галоўнымі героямі з'яўляюцца звычайныя людзі ў той няпросты час. Нягледзячы на цяжар тэмы, візуальны мова Сяргея Брушко ня змрочны, а хутчэй паэтычны. У фатаграфіі пратэстаў — дух рамантыкі, у сацыяльных праблемах — надзея. Гэтыя здымкі ўпісваюцца ў традыцыю гумманистической дакументальнай фатаграфіі разам з ;працамі Юджіна Сміта, Андрэ Кертеса, Роберта Дуано.
Падтрымай выданне
Перадзамова на платформe Ulej.by
Сяргей Брушко
Нарадзіўся 28 траўня 1958 года ў гарадскім пасёлку Гарадзея, недалёка ад г. Нясвіжа, Мінскай вобласці. Працаваў фотакарэспандэнтам газет «Калійшчык Салігоршчыны», «Чырвоная Змена», «Народная газета».

Удзельнік беларуска-швейцарскага выставачна-выдавецкага праекта «У пошуках Беларусі. Год ванаццаты пасвіліся Чарнобыля» (сумесна з швейцарскім фатографам Хуга Йегги, Hugo Jaeggi) (1998 г.). выставы ў Германіі, Швейцарыі, Беларусі, Ірландыі.


Памёр у ;2000 г., пакінуўшы пасля сябе безкаштоўную калекцыю дакументальнай фатаграфіі, большасць работ у якой блізкія да стылістыкі фатаграфій Карцье-Брессона.
Аб выданні

памер: 17х24 см,
вокладка: цвёрдая, чорны тэкстыль
Колькасць старонак: 200
Наклад: 500 асобнікаў.
Беларуская, руская и ангельская мовы.
Форма распаўсюду: самавываз з пункта распаўсюджвання ў Мінску або адпраўка поштай за кошт пакупніка.

Вы можаце замовіць фотаальбом на краудфандынг-платформе Ulej.by.
Адным з тых, хто ствараў беларускі фоталетапіс ў гістарычны перыяд 80−90-х гадоў, быў Сяргей Брушко. Рука пацягнулася дадаць да слова «ствараў» прыслоўе «непрадузята», але гэта было памылкай. Вядома, камера Сяргея была абыякавай, але сам ён — ніколі. Па-сутнасці, у аснове яго метаду — запал. Кожны чорна-белы кадр — нібы ад заснавальнікаў Magnum: пазбаўлены упрыгожвальніцтваў, смелы, не які баіцца адкрытых эмоцый. Калі, працуючы рэдактарам у газеце «Імя» я атрымліваў фатаграфіі ад Сяргея, адно і тое ж пытанне вісеў над сталом: ад чаго адмовіцца? Кожны рэпартаж — завершаная гісторыя; кожны партрэт — характар; у кожным кадры — эпоха. І гэта не пафас, проста і яму, і ўсім нам, выпала такое час — гістарычнага пералому, у якім усё важна. І пасля Сяргея застаўся надзвычайны набор дакументаў, які фіксуе беларускі перыяд канца мінулага стагоддзя.

Мікалай Халезін, арт-дырэктар Беларускага Свабоднага тэатра
Пісаць пра бацькоў і лёгка, і складана. Складана, таму што лёгка быць абвінавачаным ў прадузятасці і суб'ектыўнасці. І па гэтай жа прычыне лёгка, таму што суб'ектыўнасць у ;дадзеным выпадку становіцца вышэйшай формай аб'ектыўнасці — нястрымнай дзіцячай любоўю. Я захапляюся фотаздымкамі свайго бацькі. Захапляюся нястрымна і горда. Разглядаючы фатаграфіі, якім ужо больш за 20 гадоў, я, сам фатограф, зноў і зноў шукаю для сябе адказ на гэтае пытанне — як ён так змог? Як у яго атрымлівалася — здымаць не проста людзей, а цэлыя гісторыі гэтых людзей, якія можна прачытаць па яго фатаграфіях?

Перабіраючы фатаграфіі бацькі канца 80-х– пачатку 90-х, я зразумеў, што перада мной эпоха — дзіўная, фантастычная эпоха, якая паказвае самую розную Беларусь. Спачатку мы хацелі проста ўзяць некалькі каментароў пра той час, але нашы суразмоўцы ўзгадвалі яго з такім захапленнем і атхненнем, што нам захацелася пачуць больш. Валянцін Акудовіч, Уладзімір Колас, Мікалай Халезін, Анатоль Гуляеў, Андрэй Вардамацкі, Валерыя Касцюгова — усе нашы суразмоўцы распавядалі пра той час так, што станавілася бясконца зайздросна. Яны жылі ў той час, яны бачылі усё на свае вочы, а галоўнае, удзельнічалі і стваралі гэты час! І мы вырашылі запісаць ўсе гэтыя апавяданні, не спрабуючы шукаць нейкай адной праўды. Нам проста хацелася зразумець: які была тая Беларусь канца 80-х гадоў. І можа быць, зразумець, што адбылося потым.

Асабіста для мяне гэтая кніга-альбом — працяглая да гэтага часу размова з бацькам. Таму што нічога на самай справе не канчаецца, яно застаецца ў нас.

Зміцер Брушко, сын Сяргея Брушко.
Па ўсіх пытаннях:
dmitrybrushko@gmail.com
Made on
Tilda